ห่างหายไปนาน ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา (10 - 16 เมษา)

เพิ่งมีโอกาสได้ขึ้นเครื่องบินออกนอกประเทศเป็นครั้งที่ 2 หลังจากผ่านไป 10 ปี (ตั้งแต่ป.5)

ตอนนั้นไป สิงคโปร์ นั่ง คาร์เท แปซิฟิก  แต่ตอนนี้ไป จีน (เซียะเหมิน) นั่ง แอร์ เอเซีย

ตอนแรกก็นึกว่าเครื่องบินจะเหมือนกัน แต่ที่ไหนได้ เครื่องบินราคาถูกของแอร์ เอเซีย

เป็นเครื่องบินลำเล็ก เบาะนั่ง 2 ฝั่ง ฝั่งละ 3 ตัว เวลาขึ้นเครื่องก็ต้องนั่งรถไปขึ้นกลางลานจอด

ไม่ได้ขึ้นจากงวงช้างเหมือนพวก โบอิ้ง 747 ลำใหญ่ๆ ของพวกการบินไทย

บนเครื่องบินก็มีบริการพวกอาหาร เครื่องดื่ม รวมถึงของที่ระลึกต่างๆ

แต่ที่เห็นแปลกๆเลยก็คือ figure รูปวงคาราบาว (นึกลักษณะพวกคนในตัวต่อ Lego ไว้นะ) - -'

และเนื่องจากมีผู้โดยสารมาแสดงตัวช้า จึงทำให้เครื่องบินดีเลย์ไปประมาณ 15 นาที

(โปรดระวัง มันประจานออกลำโพงด้วยอะ >.<) ก็ออกจากกรุงเทพฯประมาณบ่าย 3 ครึ่ง

เดินทาง 3 ชม.นิดๆ ถึงจีนประมาณ 2 ทุ่มของจีน (1 ทุ่มของไทย)

พอไปถึงก็เหมือนเดิม ลงกลางลานสนามบินแล้วเดินไปขึ้นอาคารสนามบิน

แต่ตอนไปถึงที่จีนฝนพึ่งหยุดตก แล้วอากาศก็เย็นได้ใจมากๆ

(เหมือนหน้าหนาวบ้านเรา แต่หนาวกว่าหน่อย) พอเดินเข้าตัวตึกมัน

ก็เห็นความทันสมัยของตึก รวมถึงความสะอาดของสนามบิน (ดีกว่า สุวรรณภูมิ บ้านเราอีก

ใครที่เคยไปสุวรรณภูมิคงรู้ว่าสนามบินบ้านเรามันออกแบบแปลกๆ แถวห้องน้ำโสโครกใช้ได้เลย)

โดยรวมๆทัวร์ที่ไปเนี่ย อารมณ์กลางวันเป็นทัวร์ไหว้เจ้า ส่วนกลางคืนทัวร์ชอปปิ้งอะ

คืนแรกค้างที่เซียะเหมืน ส่วนคืนที่ 2-3 ค้างที่ ซัวเถา ก็ได้มีโอกาสไปเดินดูของพวกเสื้อผ้า

ราคาค่าครองชีพของจีนพอๆกับบ้านเราเลย (พวกอาหาร เสื้อผ้า) แต่ที่ถูกกว่าก็เห็นจะเป็น

เบียร์ (แบบแพงกระป๋องละ 15 ไม่เห็นมีขายพวกเบียร์นอกเลยนะ มีแต่ของจีน) กับ

ยีนส์ (ของ Giordano ตัวละ 1000 แต่ที่ไทยขาย 2000 กว่า เนื่องจากผลิตในจีน)

แล้วก็ไปเจอร้านข้าวต้มข้างทาง ที่ขาย งู เห็นการถลกหนังงูสดๆ ไคอยากรู้มาถามได้นะ - -'

แล้วที่ซัวเถายังมีร้านเกมอีกต่างหาก โดยก่อนเล่นต้องแลกเหรียญ (เหมือนบ่อนมะ)

แล้วก็จะมีเครื่องเสี่ยงโชค คือ ให้หยอดเหรียญเข้าไปแล้วลุ้นว่าจะได้เหรียญเพิ่มมั๊ย

ส่วนเหรียญหลังจากเล่นเส็ดก็เอาไปแลกของรางวัลได้ด้วย

พอคืนที่ 4 - 5 ก็กลับมาค้าง ที่เซียะเหมือนเหมือนเดิม บอกได้เลยว่า

เป็นเมืองที่น่าอยู่มากมาย อากาศดี + สวย รัฐบาลจีนทุ่มทุนทำให้เมืองนี้ (เป็นเกาะ)

เต็มไปด้วยแสงไฟ โดยออกเงินติดตั้งไฟนีออนให้แต่ละตึก

(ในหลอดเป็น LCD เล็กๆ เลยทำให้เป็นไฟวิ่งได้ด้วย) เลยมีความคิดจะหาลู่ทาง

มาเรียนแล้วก้อทำงานที่นี่ด้วย หุหุ (จะได้มั๊ยหว่า???)

ค่าไฟของที่นี่ก้อตกแค่ ยูนิตละ 1.50 หรือ 2 บาทเนี่ยแหละ (ไม่มี FTA)

ค่าน้ำมันก็เท่ากัน 24 บาท (ไม่มีค่ากองทุน 3 บาท)

ส่วนทางด่วนของที่นี่เชื่อมถึงทุกเมือง แต่ราคาแพงอยู่ รถทัวร์ขึ้นทีเป็นพัน - -'

ที่ เซียะเหมิน มีห้าง SM เป็นเหมือน MBK บ้านเราเลยอะ

ไปทัวร์ครั้งนี้ได้ภาษาจีนมานิดหน่อย นอกจากที่รู้อยู่แล้ว เช่น

"หว่อ ซื่อ ไท้ กั่ว เหยิน" = ผมเป็นคนไทย

"หว่อ ทิง ปู้ ต่ง" = ผมฟังไม่รู้เรื่อง

"ปู้ ซื่อ จง กั๋ว เหยิน" = ผมไม่ใช่คนจีน

"อิ เก้อ ตัว ส่าว เฉวียน" = ของอันนี้ราคาเท่าไหร่

ประโยคข้างบนนี้เอาไว้ใช้ซื้อของ กับ ต่อราคา ได้อย่างดี 555+

แต่ขอบอกว่า ราคาของจีน บอกผ่านกันที 2 เท่าเลยทีเดียว

เพราะฉะนั้น ให้ต่อเหมือนลดราคา 50% เลย (แม่ง..น่ากัว)

มีเรื่องอีกเยอะแยะๆ แต่ขี้เกียดพิมพ์อะ -.- ไปอ่านหนังสือละ

กลับมายังไม่ได้แตะ ได้ข่าวมีสอบอาทิดหน้า T-T เศร้าหว่ะ...

 

ปล. ถนน จง ซัน (จง ซัน ลู่) เป็นถนนที่ขายของพวกเสื้อผ้าเยอะมากสุดในเซียะเหมิน